چرا کارانه ها برعکس عمل می کنند؟

پیش نویس:این پست دارای نقطه نظر شخصی است از این رو ارزش استناد ندارد.علاوه بر آن مفهوم این پست ممکن است در سازمانهای مختلف متفاوت باشد.

اصطلاح کارانه یکی از پرکاربرد ترین کلماتی است که این روز ها در بیشتر سازمان ها بکار می رود.در واقع کارانه پاداشی (و در بیشتر مواقع پولی) است که برای خلق ارزش افزوده به کارمندان تعلق می گیرد.موضوعاتی وجود دارند که عدم رعایت آنها باعث می شوند کارانه به جای تشویق ، حکم تنبیه پیدا کند.در زیر لیستی از مواردی را  می بینید که در مورد کارانه باید به آنها دقت شود.البته این لیست می تواند خیلی بزرگتر باشد.

  • محاسبه کارانه باید با توجه به ارزش افزوده ای که شخص ایجاد می کند انجام شود و نه ارزشی که ایجاد می کند.حال چالش این است که ارزش افزوده به راحتی قابل اندازه گیری نیست.
  • کارانه نباید با توجه اخلاق پرداخت شود.مثلا کارمندی که اخلاق خوبی دارد، نباید با توجه به این فرض کارانه بگیرد.
  • کارانه نباید با توجه به شناخت قبلی پرداخت شود.
  • کارانه نباید به عادت تبدیل شود زیرا هر زمان به عادت تبدیل شد به نتیجه معکوسش برخواهیم خورد.یعنی کارانه که حکم تشویق را دارد به تنبیه تغییر شکل می دهد.
  • در محاسبه کارانه باید بهره وری نیز تاثیر گذار باشد.
  • کارانه را صرفاً نباید نقدی پرداخت کنیم. تشویق های دیگری نیز می تواند جای کارانه نقدی را بگیرد.مثلاً حق استفاده از پارکینگ.
  • کار بیشتر به معنای کارانه بیشتر نیست.یعنی حتی اگر شخصی بیشتر کار کرد ولی ارزش افزوده ایجادنکرد نباید به آن شخص کارانه تعلق بگیرید.
  • باید ارزش افزوده را بتوان اندازه گیری کرد.در صورتی که عددی نداریم احتمال اشتباه نیز بالا می رود.
  • نقطه نظر شخصی در رابطه با شخصیت یک نفر  نیز نباید در محاسبه کارانه وارد شود.

زمانی که در یک سازمان موردی به عنوان تشویق عنوان می شود ، یکی ازمهمترین دغدغه ها باید این موضوع باشد که به ابزاری برای تنبیه تغییر شکل پیدا نکند.

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *