لزوم استعداد یابی افراد قبل از استخدام

شاید بتوان گفت این روزها یکی از مهمترین دغدغه سازمان ها استخدام افراد مناسب است.علاوه بر آن جذب نیرو بدون شک بسیار پر هزینه و زمان بر خواهد بود.

فرض کنید یک شرکت نرم افزاری ،جایگاه خالی برای یک برنامه نویس مجرب دارد.حال این شرکت از طریق آگهی به دنبال شخص مورد نظر می گردد.متن های آگهی عموماً به شکل زیر چاپ می شوند.

برنامه نویس حرفه ای ویندوز و وب مسلط به #C و SQL تمام وقت – محدوده صادقیه ارسال رزمه به

با آگهی های بالا رزومه های فراوانی دریافت خواهدکرد.مصاحبه ها هم که معمولاً فنی هستند و در بهترین حالت ممکن است چند تست هوش نیز از مصاحبه شونده ها گرفته می شود.در اینجاست که اکثریت شرکت ها با توجه به ویژگی های فنی استخدام می کنند و نه استعداد ها.

حال سوال اینجاست ، اگر با توجه به ویژگی های فنی استخدام کنیم و به استعداد یابی توجه نکنیم چه اتفاقی می افتد؟مگر برنامه نویس چه استعدادی غیر از برنامه نویسی باید ذاشته باشد؟

اول اینکه برنامه نویسی شغل است و استعداد نیست.شغل با استعداد فرق می کند.

اکثر شرکت های بزرگی که با آن ها همکاری داشته ام برنامه مشخصی برای پیشرفت و رشد کارکنان خود دارند.آن ها افراد تک بعدی نمی خواهند.اگر متمم  را بشناسید و درس استعداد یابی آن را گذرانده باشید با مدل جانسون اوکانر آشنا هستید.این مدل تقسیم بندی خوبی در رابطه با استعداد دارد(.همچنین در متمم تعریف بسیار خوبی در رابطه استعداد ارائه شده است.)

برای انتخاب یک شغل بهتر است که استعداد های مختلفی داشته باشیم.مثلاً یگ گرافیست اگر استعداد حافظه طراحی ، تشخیص و تفکیک رنگها ، توانمندی استقرا را داشته باشد به احتمال زیاد در کارش موفق تر خواهد بود.برنامه نویس نیز نیازمند استعداد های مختلفی از جمله توانمندی در استدلال تحلیلی ،توانایی کار با اعداد و … است.

استعداد باعث می شود که یک نفر با صرف هزینه و انرژی کمتری از باقی افراد ، بتواند کاری را به سرانجام برساند.بنابراین اگر ما بتوانیم شخصی را استخدام کنیم که استعداد های لازم برای انجام یک کار را دارد علاوه بر اینکه آن شخص در شغل خود سریعتر پیشرفت خواهد کرد می توانیم برای پیشرفت وی نیز برنامه داشته باشیم.

جذب بدون توجه به استعداد می تواند باعث دلسردی کارکنان شود.مثلا دو نفر را برای یک موقعیت یکسان و یک کار روتین استخدام کرده ایم.حال یکی از این افراد به سرعت شروع به انجام کارها و یادگیری می کند و با کمترین انرژی خروجی های بیشتری ارائه می دهد.در این صورت فرد دیگر با توجه به اینکه نمی تواند مثل شخص اول عمل کند ممکن است دچار دلسردی شود.

خیلی مفید خواهد بود اگر قبل از استخدام افراد ،دقیقا بدانیم چه شخصی و با چه استعدادهایی استخدام می کنیم.علاوه بر این موضوع باید امکانی را فراهم کنیم که افراد بتوانند در موقعیتی قرار بگیرند که امکان استفاده مفیدتر از استعداد های خود داشته باشند.

در بسیاری از شرکت های جوان تر نیز موضوع استخدام از روی استعداد در نظر گرفته نمی شود که این موضوع در بلند مدت می تواند باعث ایجاد هزینه های سنگین در این شرکت ها شود.

در جذب افراد تازه کار و جوان، استخدام بدون در نظر گرفتن استعداد می تواند دو طرفه آسیب برساند.با توجه به نظام آموزشی که در اکثر جاهای دنیا حاکم است و افراد را بدون در نظر گرفتن استعدادها در فیلدهایی از پیش تعیین شده هدایت می کند، این احتمال وجود دارد که کسی به اشتباه فکر کند که در یک زمینه استعداد دارد و با توجه به آن ، شغل آینده خود را انتخاب کند.حال جذب این افراد باعث می شود که در طولانی مدت نه فرد استخدام شده کارایی مورد نظر را داشته باشد و نه شرکت بتواند روی نیروی کار خود حساب باز کند.

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *